سکوت می کنیم ...

 

 

در کشورهای خارجی مانند استرالیا علاوه بر اینکه از میراث گذشتگان خود حفاظت می کنند یک اصطلاحی هم دارند به نام میراث زنده. یعنی اشخاصی که برای آن کشور بسیار ارزشمند هستند. مثلا همین استرالیا چند سال پیش نیکل کیدمن را به عنوان میراث زنده خود معرفی کرد.
در ایران خودمان اشخاصی مانند فرشچیان و شجریان میرات زنده اند. کسانی که مانندی ندارند و احتمالا بعد از این هم نخواهند داشت. حتا من حسین رضازاده را هم در همین لیست می آورم. اما شخصی که اینجا قصد دارم معرفی کنم عقیل ملکی فر رئیس اندیشکده صنعت و فناوری است. من او را به عنوان میراث زنده بشریت می دانم.

 

 

نقش آموزشی
وسایل ارتباط جمعی همچون مدرسه ای بزرگ بر تمامی حیات انسانی پرتو می افکنند. حتی به هنگام فراغت و آنگاه که برای سرگرمی به کار می آیند باز خواه ناخواه می آموزند. محدودیت زمانی هم ندارند.

 

 

که یکی هست و نیست جز او

 

 

نقش تفریحی (اوقات فراغت)
وسایل ارتباط جمعی باید موجبات جدایی موقت از واقعیت، فراموشی لحظات دشوار زندگی، تمدد اعصاب و سرگرمی انسان ها را فراهم سازند. لیکن این نحوه گذران اوقات فراغت جنبه اخلاقی هم دارد.

 

 

نمی خوام بیای
نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی
نمی خوام ازت
نمی خوام مث یه شمع بسوزی برام، تو تمومی بشی

 

بدون شک یکی از بهترین برنامه هایی که تاکنون از رادیو شنیده ام گزارشی بود که امروز از رادیو جوان پخش شد. و اینجاست که معلوم می شود اگر از رسانه درست استفاده شود چه تاثیر شگرفی بر زندگی می گذارد.
برنامه، گزارشی بود راجع به اینکه تاکنون چند کتاب در مورد امام محمد باقر (ع) که امروز سال روز شهادتش است، چاپ شده. گزارش گر به اکثر انتشاراتی های پایتخت زنگ می زد و این سوال را از آنان می پرسید. و آنها هم بالاتفاق می گفتند از امام چهارم به بعد بقیه ائمه غریب واقع شده اند. اگر هم کتابی بوده مربوط به سال های گذشته است که دیگر تجدید چاپ نشده. و سپس تلفن هم کاران خود را می دادند ...
سری به نمایش گاه های کتاب بزنید ببینید چند کتاب در مورد یوگا و آشپزی و ... پیدا می شود.
ما اکنون حدود ۴۰ متولی فرهنگی در کشور داریم که اگر هر کدام شان یک مقاله در مورد این امام نوشته بودند حالا ۴۰ مقاله شده بود. پس معلوم می شود که مسوولین نه به فکر این مسائل هستند و نه دل شان به حال دین سوخته که بخواهند از این کارها بکنند. روی سخن با روحانیون و طلاب هست که لباس پیامبر را بر تن دارند، چرا پس از این همه سال تشکیل حکومت شیعی نباید کتابی راجع به این امام همام باشد. اگر به تاریخ نگاه کنیم آن زمان ها که هنوز ماشین چاپ اختراع نشده بود، تعداد کتبی که با دست در مورد ائمه نوشته می شد از الآن که این همه علم پیش رفت کرده بیش تر است!!!
یا شما وبلاگ نویسان عزیز که با تمام دنیا در ارتباط هستید تاکنون در این زمینه چه کرده اید؟
داستان ما شیعیان مانند پسری است که فرزند آدم محترم و بزرگی است یعنی بزرگ زاده است اما چون پدرش را گم کرده حیران و سرگردان در خیابان ها پرسه می زند و گاهی هم از مردم گدایی می کند. روزی که هزار تومن گیرش بیاید خوشحال است که آن روز گرسنه نخواهد ماند. در حالی که نمی داند برای پایان دادن به این نکبت باید به دنبال پدر بگردد.

 

 

انبوه خلق مظهر تجلی ارتباطات مستقیم، بازتابی و احساس برانگیز (نظیر رژه استقبال یا مسابقه) است. در انبوه خلق میزان احساس مسوولیت کاهش می پذیرد. افراد اگر از قبل زمینه های نژادپرستانه یافته باشند تمایل به انجام اعمالی چون مثله کردن سیاه پوستان خواهند یافت، و اگر زمینه های انسان دوستی در آنان پدید آمده و تقویت شده باشد حماسه هایی از ایثار خواهند آفرید.

 

 

بی‌نامی
در جامعه صوری هویت فرد ناشناخته است. نام و سوابقش نامشخص است. موجودی است مرموز در برابر دیگران. برنارد شاو معتقد بود شهرهای بزرگ معدن جنایت است و آنها بدون هیچ نگرانی در انبوه های انسانی پنهان می شوند.

 

 

وسعت
در جامعه صوری تراکم انسان ها بیش تر از همه اهمیت دارد. تعدد و تکثر انسان ها در فضاهای مکسور به عنوان یکی از پدیده های تاریخی قرن عوارض بسیاری برجای می گذارد که عدم امکان شناخت متقابل انسان ها، پیدایش روابطی صوری، قراردادی، سطحی و تنهایی انسان از آن جمله اند.